اما مسئله فارسی و Persian که برای هرکسی که کمی تاريخ بداند قابل حل است. فارسی تلفظ عربی پارسی است که اسم زبان ماست. در زبان‌های اروپايی اين کلمه از يونانی گرفته شده که بصورت صحيح و با «پ» بجای «ف» است. اما اينکه چرا بعضی ها می گويند Farsi بجای استفاده از Persian که صورت درست کلمه است. به‌نظر من اين ربط به بي‌دقتي بعضی مهاجرين ايرانی دارد! Farsi اسم زبان ماست در فارسی، اما در انگليسی و زبانهای ديگر اروپايی بايد گفتPersian/Persisch/Persan . مثل اينکه در انگليسی، اسم زبان English است و در فارسی ما «انگليسی» می گوييم. اگر کسی بگويد «من انگليش صحبت می کنم» ، کلمه اشتباهی به‌کار برده است. کما اينکه يونانی ها به زبانشان Elliniki می‌گويند، اما در انگليسی از Greek استفاده می کنند. 

اما اينکه بگوييم من ايرانی هستم يا Persian ؟ جواب اين مسئله مشکل است. از نظر جغرافيايی، Persia فقط منطقه استان فارس است. اما از نظر زبانی، اکثر ايرانی‌ها Persian هستند. من اهل تهرانم و از نظر جغرافيايی، تهران در ماد باستان است، نه پارس! من هميشه می گويم من ايرانی هستم، نه Persian ! اما بستگی داره به شخص. اگر من بگم من Persian هستم، مثل اين است که بگويم من با کرد و ترک و بلوچ ايرانی از يکجا نيستم. در صورتی که همه اهل يک کشوريم!
برگرفته از ارزيابي شتابزده

برگرفته از ارزيابي شتابزده