کوچ: روزنگار شایان مشاطیان از تورنتو

از قرار معلوم دولت محافظه‌کار کانادا قصد دارد طرحی را به مجلس اراپه کند که به جای جذب مهاجر و سپس اعطای شهروندی به مهاجرین، به متقاضیان ویزای کار اعطا کند (که البته در مقایسه با بررسی پرونده‌های مهاجرت بسیار سریعتر خواهد بود) و سپس کسانی که با ویزای کار به کانادا آمده‌اند در داخل کانادا برای اقامت و سپس شهروندی اقدام کنند.

اگر قانون بالا رآی بیاورد معنی‌اش این است که نیاز کانادا به نیروی کار با سرعت بیشتری برطرف خواهد شد و انتظار سه تا پنج سال برای اخذ اجازه اقامت به دو یا سه ماه انتظار برای اخذ اجازه کار کاهش پیدا خواهد کرد، اما از آن طرف احزاب مخالف معتقدند محافظه‌کاران که همیشه در انتخابات کمترین رآی را از مهاجرین به دست می آروند عملا دارند روند مهاجر پذیری را کند و معکوس می‌کنند و نهایتا درها را خواهند بست. ظاهرا یک بار هم دولت قبلی محافظه کار سعی در کند کردن روند مهاجرت کرده است اما بعد از یک ماه به خاطر تبعات آن در بازار کار و کمبود شدید نیروی کار عقب نشینی کرده است. ناگفته نماند که دولت محافظه‌کار امریکا هم کم و بیش همین مسیر را دنبال می‌کند و سیاست انقباضی برای جذب مهاجر در پیش گرفته تا آنجا که صاحبان شرکت‌ها و دانشگاه‌ها در مورد کمبود نیروی کار و محصلین با استعداد به دولت هشدار می‌دهند.

یک بحث جامعه‌شناسی هم مطرح است و اینکه دیدگاه بالا به مهاجرین فقط به چشم واحدهای اقتصادی نگاه می‌کند که به جای تلاش در جذب آن‌ها در جامعه (از طریق اجازه اقامت و سپس شهروندی) همواره به آنها یادآورمی‌شود که تنها نیروی کار برای این جامعه هستند و هر وقت که دولت تصمیم بگیرد از ادامه اقامت و کار آن‌ها جلوگیری می‌شود و این احساس انفصال از جامعه و موقت بودن و اینکه همواره این احتمال هست که مجبور به ترک کشور شوند موجب آسیب‌های اجتماعی می‌شود. حتی دولت در نظر دارد محدودیتهایی برای تعداد افراد خانواده که می‌توانند همراه با نفر اصلی به کانادا بیایند قاپل شود که این موضوع حالت موقت بودن را حتی بیشتر تشدید می‌کند.