تحلیل رفتار اجتماعی بر پایه خطرپذیری
از مطلب قبلی میتوان برای یک تحلیل اجتماعی یا اقتصادی استفاده کرد.
به طور مثال، مهاجرین کسانی هستند که در پی به حداکثر رساندن سودشان در آینده، از آنچه که دارند چشم پوشی می کنند (یعنی در صدد به حداقل رساندن ضرر نیستند) و به کشور دگری میروند تا تقریبا دوباره از صفر شروع کنند. به همین خاطر وقتی گروهی از آنها در یک سازمان جمع میشود (مثل شرکتهای مختلف در کانادا) رفتار جمعی ایشان به کلی با رفتار کسانی که سرمایه ای جمع کرده اند و نمیخواهند آن را از دست دهند متفاوت است. بعد به این نتیجه رسیدم که یکی از دلایل رشد سریعتر کشورهای جوان (یا بخوانید جدید) مثل کانادا را در همین شاخصه باید جستجو کرد: مردم به جای ایستادن و جنگیدن برای آنچه که دارند، بیشتر در پی ساختن و به دست آوردن چیزهای جدید هستند و ماهیت رقابت متفاوت است و به همین ترتیب ماهیت جامعه قدری متفاوت است. مثلا اگر در کانادا یک شرکت موفق داشته باشید احتمال اینکه یک شرکت بزرگتر، خصوصا شرکتهای امریکایی که ثروتمندتر هستند آن شرکت را بخرند و به خود ملحق کنند بیشتر است و با ذهنیت فوق، بنیانگذاران یا مدیران شرکت آماگی بیشتری برای پذیرش آن دارند چرا که به هدف اولیه یعنی به دست آوردن سود نزدیکتر میشوند تا اینکه بخواهند صرفا آنچه را که به دست آورده اند حفظ کنند.
حالا اینکه در یک جامعه ای مثل ایران که ثبات سیاسی و اقتصادی متفاوت از کشورهای دیگر است، ممکن است برآیند جامعه بیشتر به فکر حفظ آنچه دارد باشد تا اینکه بخواهد برای سود بیشتر در آینده خطر کند. نتیجه گیری بالا کمی کلی است و شما که در ایران هستید بهتر میتوانید جواب دهید که بیشتر مایلید برای نفع بیشتر ریسک کنید یا اینکه ترجیح میدهید مسیری را انتخاب کنید که سرمایه فعلی تان کمتر در خطر بیافتد؟
شاید این بتواند موضوع یک پایان نامه در جامعه شناسی یا اقتصاد باشد و تمایل سرمایه گذاری بسته به نوع ریسک را در زمینه های مختلف بین اقشار مختلف بسنجد.