در حاشیه سفر انوشه انصاری
در بین اظهارنظرهایی که راجع به سفر انوشه انصاری به فضا میشود، اشاره به مبلغی که وی پرداخته در کانون توجه همه قرار دارد. در بسیاری از وبلاگها و نظرسنجی بی.بی.سی بارها به این موضوع اشاره شده است و همینطور در گزارش کوتاهی که بی.بی.سی تهیه کرده در عرض ۲ دقیقه حداقل چهار بار به این موضوع اشاره شده است. تقریبا همه هم میگویند در حالی که این همه گرسنه در دنیا وجود دارد چرا باید چنین پولی را این گونه صرف کرد. با این استدلال، پس هیچ مدرسهای هم نباید ساخته شود، هیچ جادهای ساخته نشود، دانشگاه و سینماو… هم نسازیم تا اول همه گرسنگان کشور یا جهان سیر شوند (و معلوم نیست تا چه مدت برای چه تعدادی از افراد باید آذوقه جمع کرد) تا بعد از آن به کارهای دیگری پرداخت! یک نکته هم که مغفول میماند این است که چنین پرداختهایی به جیب یک نفر و دو نفر نمیرود که این قدر همه ناراحتند (که حتی در آن صورت هم نمیدانم چرا باید ناراحت بود) برنامههای فضایی فقط برای رفتن به ارتفاع چند هزار کیلومتری و تماشا کردن زمین نیست بلکه پشتوانه مهمی برای بسیاری از آزمایشهای پزشکی، کشاورزی و… است که همه از آن بهرهمند میشوند و تزریق پول به این برنامهها کمک به توسعه زیرساختهای علمی است. طبق گزارش یونسکو (که روزنامه همشهری هم چند سال پیش آن را چاپ کرد) اصولا علوم جدید را سه شاخه جدید از دانش راهبری میکنند: فضا، بیوتکنولوژی و ارتباطات. خلاصه آن طرفتر از نوک دماغ ما چیزهای مهم دیگری هم هست.
از همه اینها مهمتر، شاید برای بعضیها اینکه بدانند جهان شکل یک کره است یا هذلولی از اینکه خودشان یا بقیه مردم دنیا سیر باشند مهمتر باشد و اگر پولش را داشته باشند که به یک عده پرداخت کنند تا به این سوالها جواب داده شود آن را ترجیح میدهند و اگر برای کسی این موضوع اولویت ندارد میتواند پولش را در این راه خرج نکند، اما جای اعتراض و قضاوت ندارد.
September 30th, 2006 at 2:00 pm
خدا از دهنت بشنوه! من که هر چی میگم کسی گوش نمیکنه!
October 2nd, 2006 at 3:09 pm
ايول خيلي جالب و كامل و باحال بود.
كاملا با نظرت موافقم.
موفق باشي
October 2nd, 2006 at 11:47 pm
مبحث پيچيده اي است. شايد برخي منتقدان به سيستم سرمايه داري اعتراض دارند كه در آن كسي مي تواند تا به اين حد پولدار باشد و در عين حال فقر و ضعف سيستم تامين اجتماعي و عدم امنيت شغلي به گونه اي خشن عده اي رابيازارد. همان سرمايه داري كه به پا كردن جنگ براي فروش توليدات كارخانه جات تسليحاتي اش موجب فقر و ويراني مس شود. نمي دانم. شما بهتر فضاي سرمايه داري آمريكايي را احساس مي كنيد و بهتر مي توانيد نظر دهيد.
October 20th, 2006 at 11:06 am
از این استدلال منطقیتر نمیتوان یافت! به نظر من صاحب پولش است و میتواند هر جور دوست دارد خرج کند. کسانی که ناراحت هستند مانند انوشه سعی و تلاش کنند و پولدار شوند و به گرسنگان کمک کنند، البته اگر در آن موقع دلشان آمد دل از پولشان بکنند!