کمال دستیافتنی
یکی از مفاهیمی که در فرهنگ ما توسط مضامین دینی و فرهنگی مصادره شده «کمال» است. اغلب وقتی حرف از کمال به میان میآید، انسان کامل به معنی دینی و عرفانی آن به ذهن متبادر میشود که صد البته دستنیافتنی است و تلاش برای رسیدن به آن ممدوح است ولی رسیدن به آن ناممکن. در واقع کمال گرایی با ایدهالیسم یکی فرض میشود. در این دیار بین دو مفهوم کمالگرایی و ایدهالیسم تفاوت قایل میشوند و اینکه کسی perfectionist باشد امری طبیعی است و میتواند به عنوان یک صفت به کار رود.
یک بار دکتر ادیبسلطانی میپرسید اگر کمال دست نیافتنی است، پس خط نستعلیق چیست؟!
فکر کنم باید مینیاتورهای استاد فرشچیان را هم به آن اضافه کرد!
August 2nd, 2006 at 1:26 am
یا شاید هم باید پرسید، اگر کمال دست نیافتنی است پس شخصیت علمی دکتر سلطانی را باید چه نام نهاد؟
August 2nd, 2006 at 4:45 pm
پس صداي شجريان
مثنوي معنوي
حافظ و سعدي
چي؟
August 30th, 2006 at 6:46 am
بسم الله الرحمن الرحیم. سلام علیکم.
دین محتوای دعوت انبیای الاهی است. جمله ی «یکی از مفاهیمی که در فرهنگ ما توسط مضامین دینی و فرهنگی مصادره شده «کمال» است»، هم ظلم است به «کمال» و هم ظلم است به «دین». دکتر میرشمس الدین ادیب سلطانی مجتهد در رسم خط است. دقیق است. شریف است. ولی حاشا و کلا که مَثَل ِ کمال مطلق او باشد. کمال مطلق خدا است. و البته برای ما دست نیافتنی است. اگر کمال مطلق برای ما دست یافتنی باشد، تسلط کامل ما بر خدا هم شدنی است. آیا شدنی است؟ کمی اندیشه کنیم. کمی عمیق باشیم. چه کار داریم به حکومت وقت ایران. به قرار مسموع، ارتباط آقای ادیب سلطانی با «دین» در این حد است: «قبول داشتن وجود خدا.»
لطفاً بفرما دکتر ادیب سلطانی را کجا می بینید/دیدید؟
با احترام و ادعیه.