همه چیز درست به نظر می رسد: از این خط به بعد کشور ماست و ما هموطنیم. برای اینکه یادمان نرود گذرنامه درست می کنیم. هرکه گذرنامه ی این رنگی دارد هموطن است. اگر مثل ما باشی به تو هم گذرنامه می دهیم. ما از هموطنانمان نگهدرای می کنیم. ما برای هموطن جان می دهیم. و حتی، تخت شرایطی، جان می گیریم برای وطن، برای نژاد، مذهب، زبان. ما برای حفظ هرزمان، هموطن، مرزها را پاره پاره می کنیم. بپیش.

به اینجا که می رسد، به کشتن، به مرگ، و همینطور عشق، همگی سخت برابریم: حیواناتی عاجز در زنجیر قانون آدمیان.

موقعیتی که می‌توان بر اساس آن ما را تعریف کرد وقتی ست که سعی به تصحیح قانون آدمیان می کنیم و به افشایش.