کوچ: روزنگار شایان مشاطیان از تورنتو

زمانی که ریگان طرح جنگ ستارگان را ارائه کرد، تمام کسانی که دستی در علوم پایه داشتند خوشحال شدند چون می‌دانستند از قبال چنین طرحهایی مبالغ زیادی صرف توسعه علوم پایه مثل ریاضیات و فیزیک می‌شود که در حالت عادی نمی توان چنین بودجه‌ای برایشان گرفت.

حالا وقتی عبارت بامزه «اینترنت ملی» را می‌شنوم فکر مي کنم خب عيبي ندارد! نهايتا اينترنت ملي که چيزي مثل «دايره‌اي با اضلاع نود درجه است». حداقل از اين ده ميليارد تومني که صرف اين پروژه مي‌شود وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها و دانشگاه‌ها از نظر تجهيزات نونوار می‌شوند، به يک سري آي.اس.پي هاي کوچک کمک می‌شود تا تجهيزاتي بخرند که مثلا قرار است به اين چیز مضحک وصل شوند و دست آخر بتوانند به اينترنت ناملي هم دسترسکي پيدا کنند.

ضمنا براي اطلاع دوستان طراح علاقه مند به کلمه سازی: به شبکه‌هايي در وسعت کشوري که مخصوص وصل کردن شبکه‌هاي کوچک زيرمجموعه خود هستند در اصلاح اکسترانت مي‌گويند. اگر اين شبکه در یک حد ساختمان و شرکت باشد به آن اينترانت مي‌گويند. شبکه‌هاي LAN (Local Area Network) را همه می‌دانند چی است و MAN (Metropolitan Area Network) هم برای وصل کردن یک شبکه بزرگ در حد یک شهر است. برای اینکه بقیه حرف شما را بفهمند شاید بد نباشد بگویید قصدمان این است که اینترنت را قطع کنیم (که اگر ویدئو را بستید و دیش ها را جمع کردید این یکی را هم جمع می کنید) و یک شبکه اکسترانت را جایگزین آن کنیم اما دیگر از این اصطلاحات عجیب و غریب بی معنی دست بردارید.

This entry was posted on Tuesday, February 7th, 2006 at 7:44 pm and is filed under روزنگار تورنتو. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.