منتظر باشند. چاپار فرمان را برساند.
تا آنجا که من ميدانم دانشگاه شريف قديميترين سنت انتخاب رئيس توسط هيات علمي دانشگاه را دارد و هميشه هم وزير علوم حکم وزارت را به منتخب استادان ميداد و شوراي عالي انقلاب فرهنگي هم آن را تاييد ميکرد. به همين خاطر هم معمولا دانشگاه شريف نسبت به ساير دانشگاهها کمتر با مساله مديريتي رو به رو بوده است و کارايي بسيار بهتري هم نشان داده است. در دوره معين اين روال به دانشگاههاي ديگر هم توسعه پيدا کرد و داشت همه گير ميشد که نهايتا وقتي خواست به صورت قانون در اصلاحيه ساختار وزارت علوم تصويب شود با مخالفت شوراي عالي رو به رو شد و نهايتا هم به استعفاي دکتر معين انجاميد اما روندي که ايجاد شده بود کم و بيش به طور غير رسمي ادامه پيدا کرد، يعني گرچه رسما حکم روساي دانشگاهها از «بالا» صادر ميشد اما بر اساس انتخاب اعضاي هيات علمي بود. حالا آقاي زاهدي، وزير جديد علوم روساي منتخب دانشگاهها را يکي يکي عزل ميکند و رسما هم «به صلاح» نميداند که مثلا اعضاي هيات علمي دانشگاه همدان تصميم بگيرند چه کسي رئيس دانشگاه باشد و حتما ايشان در تهران «صلاح» را بهتر تشخيص ميدهند.
ميخواستم بگويم اگر انتخاب رئيس جمهور با راي مردم ارزش دارد (که راي بالاي رئيس جمهور موجب مباهات همه عزيزان است) لابد استادان دانشگاهها که تربيت نيروي انساني کشور را به عهده دارند آن اندازه لياقت دارند که رايشان به حساب بيايد و اين هم گوشه ديگري از دموکراسي است و با هر معیاری نگاه کنیم چنین روندی خیلی معقول است، اما باز ياد آن جمله هگل افتادم که ميگفت «عقلانيت پيش نياز دموکراسي است».
September 28th, 2005 at 12:30 am
دوست عزيز چه انتضاري داشتي! قبلي ها لااقل محض خالي نبودن عريضه يكي دوتائي از جناح هاي ديگر را در كنار خودشان داشتند. اين يكي حتي قاليباف را نمي خواست تحمل كند.
http://zerodegree.persianblog.com