مجلاتی که میخوانم
بالاخره طلسم را شکستم و مشترک اکونومیست شدم و باید بگویم از همان صفحه فهرست عاشق این مجله شدم. بگذریم که هر ده صفحه یک مطلب راجع به ایران دارد (اینطور که پیش میرود چند وقت دیگر رسما در دائره المعارف ها در برابر نام ایران این لغات را قرار میدهند: بمب اتمی، زلزله، حزب الله لبنان)
اصولا ترکیب مجله های نیویورک تایمز و هارپرز و اکونومیست گرچه به نظر قدری زیادی جدی می آید اما واقعا برای اینکه تمام وقتت را با اطلاعات موجز و مفید در زمینه های مختلف پر کند کافی است. آخ که چقدر دلم میخواهد این تیپ مجله ها به زبان فارسی هم منتشر میشد. پیام امروز اگر دوام می اورد میتوانست اکونومیست فارسی باشد. حیف!
حالا که حرف مجله شد میخواهم مجله نوآوری ام.ای.تی را هم معرفی کنم. برای دوستان فن ور! راستی چرا دانشگاه شریف هنوز یک مجله علمی که مطالب روز علم و تکنولوزی را برای عموم مردم شرح دهد ندارد؟!
March 5th, 2005 at 8:01 pm
برای اینکه هیچ کجای دنیا مرسوم نیست که دانشگاه ها برای عموم مردم مجله منتشر کنند. پس ژورنالیست ها چکاره اند؟ حالا اگر مملکت ژورنالیست تحصیل کرده منظور نظر شما را ندارد بماند. ولی این دلیل نمی شود که آکادمیسین ها بخواهند برای عموم آی تی بنویسند. هرکسی را بهر کاری …