هیچ کس نیست که از افتضاح سربازان امریکایی در عراق عصبانی نباشد، و هیچ کس هم نیست که از برکناری رامسفلد به خاطر این آبروریزی خوشنود نشود. اما یک نکته را نمیتوان منکر شد: مقایسه این اعمال با جنایات صدام (آنطور که در رسانههای مختلف و خصوصا در کانادا صورت میپذیرد) از اساس غلط است، زیرا در رژیم صدام این گونه اعمال و بدتر از آن به صورت سیستماتیک صورت میگرفت و در حالی که همه هم از آن مطلع بودند، هیچ راه مشخصی نه در تئوری و نه در عمل برای توقف آن وجود نداشت، اما در سیستم امریکایی هر چند افراد آزاد هستند تا بسیاری از اعمال را مرتکب شوند، اما دست آخر باز هم اولین بار خبر در روزنامههای امریکایی و انگلیسی درج میشود و بلافاصله بالاترین مقام ارتش تا رئیس جمهور به عذرخواهی واداشته میشوند.
دست اخر، سرباز امریکایی عموما مزدوری است که سربازی را به عنوان یک شغل انتخاب کرده است و همانقدر می تواند اصول اخلاقی برایش در این کار معنی داشته باشد که مثلا یک تاجر به خاطر اصول اخلاقی از یک معامله سودآور صرف نظر کند. مهم این است که ببینیم آیا در این سیستم، مکانیسمی برای توقف و مجازات متخلف وجود دارد یا نه، که ظاهرا در این سیستم چنین مکانیسمی به طور جدی وجود دارد و کارا است.