همزمان با اجلاس جامعه اطلاعاتي، تلاش بسيار وسيعي براي به دست گرفتن كنترل اينترنت توسط دولتهاي جهان سوم آغاز شده است كه نهايتا منجر به اعمال كنترل بر اينترنت و آزادي بيان خواهد شد. از هم اكنون اصول مورد نظر در بيانيه هاي اجلاس درج شده است و به وضوح مواردي مثل «سياستهاي ملي» يا «فرهنگهاي محلي» را به عنوان اصلي كه بايد افراد در اينترنت رعايت كنند ذكر شده است.(بند 39 را ببینید)
در واقع تا كنون با كنترل امور فني شبكه توسط ICANN كه يك موسسه نيمه خصوصي امريكايي است دولتها كنترلي بر نحوه توسعه و مديريت فني اينترنت نداشته اند اما با طرحهاي جديدي كه مطرح شده است و خصوصا اتحاديه ارتباطات بين الملل (ITU) و ساير دفاتر سازمان ملل پيگير آن هستند، خطر اينكه چنين برنامه اي به وقوع بپيوندد خيلي زياد است.
دولت امريكا و همينطور موسسه ICANN در اين مورد به اظهار نظر پرداخته اند و مناقشات جدي آغاز شده است. فكر ميكنم كاربران اينترنت در كشورهاي در حال توسعه بايد به دقت اين موضوع را دنبال كنند كه در كنار شعارهاي جذابي مثل «پر كردن شكاف ديجيتال» يا «دسترسي برابر به دانش» اساس موضوع از دست نرود. شايد اين تنها موضوعي باشد كه شخصا علاقه مند باشم امريكاييها در قبال سازمان ملل و طرحي كه عمدتا چين، روسيه، و ساير كشورهاي آفريقايي مطرح كرده و به شدت پيش ميبرند مقاومت كنند.
متاسفانه در ايران هم بجز گروهي از اساتيدي كه بيشتر علائق تئوري به مباحث ارتباطات و رسانه ها دارند و بخش دولتي، كس ديگري موضوع را دنبال نميكند كه طبيعتا به همراهي با اين جريان ميانجامد. خلا نهادهاي مدني كه مدافع حقوق كاربران باشند در اين زمينه به شدت به چشم ميخورد.
سلمان هم مطلب بسیار کوتاه ولی روشنگری در این مورد نوشته است که نشان میدهد مثل همیشه چقدر با دقت موضوعات مختلف را عمیقا دنبال میکند. (مطلب یازدهم دسامبر را بخوانید)