گرچه با رعايت نكردن بعضي اصول اوليه و متداول، جمهوري اسلامي مشروعيتش را به شدت نزد كشورهاي ديگر از دست داده و حتي كشوري مثل كانادا هم عليه آن بسيج شده است، اما معتقدم نبايد به خواسته آژانس بين المللي انرژي تن داد. گرچه دنباله روي كشوري مثل كره شمالي را نميپسندم (علي رغم اينكه خيليها مثل بي بي سي موضوع را صفر و يك تعبير ميكنند كه يا اين يا آن) اما به هر حال آقايان هر دو جناح آنقدر بازيهاي مختلف سياسي را تمرين كرده اند كه بشود توقع داشت به نحوي از زير آن در بروند بدون اينكه به فضاحت عراق و كره شمالي دچار آمد (اما اگر بشود عجب دوغي ميشود!) . اين نهايت زورگويي است كه در كشوري مثل كانادا فقط استان انتاريو چهار پنج نيروگاه اتمي داشته باشد و كشوري مثل ايران كه همسايگانش از هند و پاكستان تا اسرائيل همه سلاح اتمي دارند محروم بماند. اصولا يعني چي كه يك عده كه اصلا در وضع يكساني نيستند بيايند و همه امضا كنند كه ديگر سلاح اتمي نميسازند.