فکر ميکنم اگر جاي سربازان عراقي بودم چه مي کردم. چهارمين ارتش قدرتمند جهان، به اين سرعت جا خالي ميکند. به خاطر اينکه سرباز عراقي برايش بديهي است که جانش را براي هيچ از دست ميدهد؟ شکستش حتمي است؟ صدام ارزشش را ندارد؟ حس مليگرايي و غرور عربي ديگر بيمعني شده است؟ آيا امپرياليسم بهتر از ديکتاتوري است؟ پاسخ نسل جديد به اين سوال چيست؟