اتاق تفريح ، کارامدي و برون رفت از بن بست سياسي
اپيزود اول: سورپرايز
هفته اولي که در این شرکت مشغول به کار شده بودم، هفت هشت تا کتاب گردن کلفت بيولوژي و پردازش سيگنال و از اين قبيل داده بودند که به سرعت بخوانم و کار روي پروژه را شروع کنم. من هم که اولین برخورد جدي ام با اين مقولات بود و پیش از این هر چه از بیولوژي ميدانستم مربوط به ژنها بود (!) سخت مشغول خواندن بودم که روزي از روزها همانطور که سرم پایین بود و سخت گرم مطالعه بودم، حس کردم کسي بالاي سرم ایستاده است. جاي شما خالي سرم را که بلند کردم دیدم خانمي زیبا و جوان با لياس ورزشي (که بايد گفت لباسي کاملا شخصي بود) ایستاده و گفت تو شایان هستي؟ گفتم بله! گفت پا شو برویم که نوبت توست! اینجانب هم هاج و واج که نوبت چي…. و فرمودند وقت ماساژ است! عرض کردم ولي من که تقاضاي ماساژور نکرده بودم، فرمودند اسم شما به طور مکانيزه و صد در صد اتوماتیک در اختیار بنده است و لازم به تقاضا نیست. گفتم آخر پولش چقدر میشود. با لبخند مليحي اعلام شد که این سرویس هفتگي است و شرکت هزينه را پرداخت میکند. و البته پر واضح است که اين هزينه براي شرکت رقمي نيست و در عوض کارمندان علاوه بر در کردن خستگي، چقدر از اينهمه توجه احساس مثبت و خوشايندي داشته و با کار بهتر سعي در جبران آن دارند. و اين شد که بنده هم به اتاق تفريح رفتم […]
اپيزود دوم: اتاق تفريح
امروز دوباره گفتند که فلان ساعت باید بیایي. از من هم انکار که یک عالم کار دارم و سرم شلوغ و وقت نمیکنم. اما از آن طرف اگر تعداد کساني که ماساژ میگیرند از حد مشخصي کمتر باشد، شرکت قراردادش را لغو میکند و اینها میخواهند هر طور شده شما را به اتاق تفريح ببرند (اين اسم اتاق تفريح هم اسم رسمي آن اتاق است).
اپيزود سوم: کارآمدي و…
ببينيد چطور در اين فرآيند کوتاه منافع همه تامين ميشود! هم مدير خوشحال است، هم ماساژور و هم محقق! خوب که نگاه کنيد دقيقا همين استراتژي است که در کشور براي برون رفت از بن بست سياسي در جريان است: يک ماساژ جانانه (و حتي اگر لازم شد زورکي) توسط گردانندگان و مديران امور به محققين و پژوهشگران محترم! فقط قدري اختلاف بين آن ماساژور و اين ماساژور است که خوب… بالاخره بايد يک فرقي بين ايران و کانادا باشد ديگر. شکايتي هست؟!