نخست وزير کانادا مورد انتقاد خيلي ها است مثل هر سياستمدار ديگري. خصوصا وقتي اعلام کرد که تا يک سال ديگر از قدرت کناره گيري نميکند موج انتقادات دوباره به راه افتاد. اما از يک خصوصيت اين مرد خيلي خوشم مي آيد آن هم استواري اش در قبال روابط با آمريکا است. کانادا خيلي استعداد آن را دارد که عملا تبديل به يک ايالت آمريکا شود (کما اينکه خيلي ها عقيده دارند در عمل چنين هم هست) اما ژان کرتين در مواقع مختلف نشان داده که در عمل پايبند به اين استقلال است. مخالفتش با بوش براي حمله به عراق بدون مجوز سازمان ملل آخرين نمونه است. موقع عمليات يازده سپتامبر هم خيلي آمريکايي ها را تحويل نگرفت و مخالفان سياسي اش در اين مورد کلي خرده گرفتند.
اين را هم بگويم که کرتين از کبک به نخست وزيري رسيده و وقتي به اتاوا ميرود تا اولين پست دولتي اش را بگيرد به سختي انگليسي صحبت ميکرده است. تا امروز هم لهجه غليظش را حفظ کرده است.