قانوني که زنان ايراني را مجبور به ترک تابعيت کشور ميکند، چون با مردي افغاني ازدواج کرده اند، ديگر از عجايب است. کاري نداريم که در همه جاي دنيا ازدواج با تبعه آن کشور موجب ميشود به همسر هم تابعيت اعطا شود (حتي در کشورهاي صنعتي که به هر حال عده اي فقط به اين خاطر ازدواج ميکنند و همه مقامات مسوول هم ميدانند، اما با اين وصف به خاطر همان عده قليل که ازدواج واقعي کرده اند به قانون گردن مينهند) ولي سوال اين است که اگر زنان ايراني با مردان کشورهاي ديگر هم ازدواج کنند مشمول همين قانون ميشوند؟ يا اينکه چون عموم زنهايي که با افغانيها ازدواج کرده اند از سواد و تحصيلات درست و حسابي بهره مند نيستند و نميدانند چه حقوقي دارند يا چطور بايد از آن دفاع کنند، پس هر بلايي سرشان آمد اشکالي ندارد؟ يا حالا بعد از بيست سال حضور دو تا سه ميليون افغاني (که کم هم در کشور ما کار نکرده اند) اگر به چند هزار نفرشان تابعيت عطا شود همه چيز بر باد ميرود؟
ظاهرا تنها راه چاره اين است که اين زنها بين کشور و خانواده شان حتما يکي را انتخاب کنند و اگر خانواده را انتخاب کردند حتما راه برگشت طوري بسته شود که تا آخر عمر اگر خواستند به سرزمين مادري و آبا و اجدادي خود برگردند اجازه و ويزا لازم داشته باشند، تا ببينيم در دوره هاي مختلف بر حسب سليقه مقامات با ايشان مخالفت بشود يا نشود.