«گاه ميپرسم از خود يک سوال: چرا به پايان نميبرم جمله زندگيم را با نقطه يک گلوله»
- ماياکوفسکي
*
من فکر ميکنم يک علت تعطيل شدن وبلاگها، فروکش کردن عطش حرف زدن و عرضه خود است. اين امکان انتشار بي وقفه و بي مکث، چنان هيجان انگيز است که هر کسي را وسوسه ميکند که شروع به نوشتن کند اما بعد از مدتي همين وبلاگ هم چيزي ميشود در کنار ساير چيزها. پس از آن است که اگر انگيزه کافي و مستقلي (بجز اين هيجان) وجود نداشته باشد نسبت به نوشتن سست شده و کم کم بي علاقه ميشويم. فکر ميکنم فهرست خورشيد از دلايلش براي نوشتن فهرست خوبي بود. اگر فکر ميکنيد دلتان نميخواهد ادامه دهيد يک بار ديگر آن ليست را مرور کنيد. اگر ديديد واقعا هيچ کدامشان برايتان مهم نيست خودتان را اذيت نکنيد و با خيال راحت دست از نوشتن بکشيد. گرچه اگر خوشتان مي آيد ديگران تجربه ها و فضاضاهاي ذهني شان را با شما در ميان ميگذارند، منصفانه اين است خودتان هم سهمتان را ادا کنيد!