در ابتدای ورود به محيط جديد، همه تازگيها را ميبينيد و کوچکترين جزئيات به چشمتان می آيد.
به همان نسبت در برابر اجتماع ديواری احساس می کنيد که شما پشت آن هستيد و کم کم طول می کشد تا اين ديوار فروريزد ولی همزمان با فرو ريختن ديوار، ديدن آن جزئيات دشوارتر و دشوارتر می شود تا اينکه کاملا به بخشی از روزمرگی تبديل می شود. کسی راه گريزی ميشناسد؟