يكي از خصوصيات فرهنگي مردم در آمريكاي شمالي، نوعي آسانگيري در امور مختلف است كه باعث ميشود بعضي شوخيها و نوعي طنز در ميانشان معني پيدا كند. مثلا يكي از معروفترين و پرفروشترين كتابهاي آموزشي، مجموعهاي است با عنوان Dummies كه بايد گيج و گنگ معنياش كرد. مثلا WindowsXP for Dummies. در مورد همه چيز هم كتاب چاپ كرده است، از نگهداري سگ و گربه تا آموزش فوتوشاپ و فلسفه. حتي امروز يك عنوان جديد ديدم: فلوريدا براي داميز! روش هم اين است كه از ب بسم الله همه چيز را به زبان ساده توضيح ميدهد، و اگر كسي واقعا راجع به موضوعي گيج و منگ باشد ميتواند حسابي استفاده كند. حالا فرض كنيد اگر ناشري به فارسي بخواهد چنين عناويني انتخاب كند چقدر همه احساس توهين و اهانت ميكنيم. حتي يكي بنويسد مثلا جاوا براي بيسوادها. احتمالا اگر هم كتاب خوبي باشد و بخريم و بخوانيم باز هم ته دلمان دلخور ميمانيم كه چرا به رويمان آورده كه در اين زمينه بيسواد بودهايم.