امشب دو سخنراني در تورنتو برگزار شد. نخست سخنراني رامين جهانبگلو در باره داوري سياسي و ربط آن به دموكراسي بود و ديگري سخنراني عباس ميلاني در باره كتاب اخيرش (معماي هويدا). موضوع سخنراني جهانبگلو حول و حوش ارتباط داوري سياسي با عقل جمعي عام بود و اينكه نهايتا داوري سياسي مردم بر سرنوشت دموكراسي تاثير ميگذارد. پرسش و پاسخ بيشتر حول اين موضوع چرخيد كه آيا ميتوان براي حفظ دموكراسي مكانيسمهايي فراتر از راي و نظارت مستقيم مردم پيش بيني كرد و…جهانبگلو اخيرا بيشتر مطالعات خود را بر روي نظريات مدارا و پرهيز از خشونت متمركز كرده است و با نقد گروههاي سياسي مختلف كه در طي انقلاب فعال بودند و با طرح بحث داوري سياسي و بر اساس وضعيت نهايي جامعهاي كه اجراي ايدههاي گروههاي مختلف به آن رهنمون ميشد آنها را مورد نقادي قرار داد. از نظر وي اغلب آنها به خاطر اينكه جامعه را به سمت خشونت ميكشيدند مردود هستند.
اما سخنراني عباس ميلاني بيشتر به مباحث پيراموني گذشت. خصوصا شرح برخي ديدگاههاي شاه درباره حزب كمونيست و اينكه شاه حزب كمونيست را خطر اصلي ميديد و طبقه متوسط را در اجتماع جدي نگرفت. علي رغم اينكه بيش از يك سال از انتشار نسخه انگليسي و ماهها از انتشار ترجمه كتاب ميگذرد استقبال از جلسه خوب بود و احتمالا بايد منتظر قلماندازيهاي بيشتري راجع به كتاب بود.